این مقاله به تبیین سه مقصد کلیدی روزه یعنی «پرورش مراقبه و بیداری وجدان»، «تقویت اراده در برابر غرایز» و «نظمبخشی به وقت» میپردازد و تأکید میکند که حقیقتِ تقوا، ضامنِ سلامتِ اخلاقیِ جامعه و رهایی از فساد است.
این مقاله بر نقش روزه در یکپارچگی امت از طریق همزمانیِ عبادات و افطارهای جمعی تأکید کرده و خواستار پایان دادن به اختلافات در رؤیت هلال با تکیه بر محاسبات نجومی است؛ همچنین روزه را تمرینی برای «تفکر خلاق» از طریق شکستن عادتهای روزمره میداند.
این مقاله به تبیین دو مقصدِ «انسانیت» و «آزادی» در روزه میپردازد؛ از یک سو بر درک رنج گرسنگان و انفاق تأکید دارد و از سوی دیگر، روزه را تمرینی برای حاکمیت بر نفس و رهایی از بردگیِ عادتها میداند که مقدمهای برای آزادیِ جوامع از استبداد است.
این مقاله به ضرورت تبیین فلسفه و مقاصد روزه در عصر حاضر میپردازد و تأکید میکند که برخلاف فقهِ صوری، باید به «فقهِ مقاصدی» روی آورد تا پرسشهای نسل جدید و غیرمسلمانان پاسخ داده شود و پیوند میان عبادت و عقلانیت تقویت گردد.
این مقاله روزه را تمرینی برای دستیابی به آزادی حقیقی از طریق بندگی خدا و رهایی از بندِ شهوات میداند. نویسنده با استناد به آیات کفاره و داستانهای تاریخی، بر این نکته تأکید میکند که روزه باید ارادهی فردی و جمعیِ امت را برای مقابله با عادتهای بد و استبداد تقویت کند.
با طولانی شدن جنگ غزه و افزایش تعداد کشتهها و زخمیها اعم از غیرنظامیان و کودکان، احساس ضعف و ناتوانی در نجات مظلومان و ستمدیدگان در بسیاری از مردم چند برابر شده است.
شب نیمهی شعبان امسال غروب شنبه 5 اسفند 1402 تا طلوع فجر بود؛ این شب در حالی به روز رسید که با ترس و بیم و اندوه و نگرانی شاهد قتل و کشتار و گرسنگی و آوارگی مردم شریف غزه و ویرانی این شهر بودیم. این خود یکی از پیامهای ماه شعبان است و بر ما واجب میکند که برای دفع ظلم و ستم از غزه با هم همکاری و همبستگی داشته باشیم.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل